Koen Raymaekers | ABN AMRO Marathon Rotterdam

Home >
Evenement >
Nieuws >
Dagboek topatleten >
Koen Raymaekers

Dagboek Koen Raymaekers - week 10

Koen Raymaekers (32) overtrof zichzelf op 15 april tijdens de 32ste ABN AMRO Marathon Rotterdam. Met een persoonlijk record van 2.10.35 finishte hij op de Coolsingel knap als zesde. De kwalificatie-eis voor de Olympische Spelen van Londen miste hij op slechts 35 seconden. Koen hield de afgelopen maanden speciaal voor deze website een dagboek bij. Dit is de tiende en laatste aflevering. ,,Florence en ik gaan ons nu concentreren op de geboorte van ons kind.''

'Mijn neefje Stijn staat graag te schreeuwen als hij mij op televisie ziet. Er is geen woord tussen te krijgen.'

WOENSDAG 11 APRIL

In de ochtend doe ik een duurloop van een uur. 's Middags komt een vriend ons ophalen om mij naar het vliegveld te brengen. Als we vijf minuten onderweg zijn belt buurjongen Freddie op; ik ben mijn rugtas vergeten. Dat is mijn handbagage en daar zitten dus al mijn belangrijke papieren en paspoort in. Gelukkig hebben we Freddie nog, want ik zat lekker te kletsen in de auto en was er waarschijnlijk pas op het vliegveld achter gekomen. Vervolgens moeten we ook nog even tanken in Iten en onze vriend was al een kwartiertje later dan afgesproken, dus hij moet uiteindelijk nog flink doorrijden om op tijd op het vliegveld te zijn. Gelukkig lukt dat en het vliegtuig vertrekt ook op tijd, dus dat gaat allemaal goed dit keer. In Nairobi aangekomen blijft er genoeg tijd over om iets te gaan eten en ook de vlucht naar Amsterdam vertrekt keurig op tijd.

DONDERDAG 12 APRIL

Na een goede vlucht kom ik op tijd aan op Schiphol. Er staat al iemand van de organisatie van de Rotterdam marathon te wachten om, in dit geval, alleen mij op te halen. We zijn nog net voor de file en om half acht ontbijt ik in het Novotel. Daarna kan ik op een kamer nog wat te slapen en douchen. Ik slaap anderhalf uur voordat de persconferentie begint. Wanneer die is afgelopen word ik netjes door de organisatie naar de trein gebracht en een uur later ben ik bij mijn ouders thuis in Cothen. Hier blijft genoeg tijd over om een stukje los te lopen en voldoende te rusten.

VRIJDAG 13 APRIL

Vanochtend komt een fotograaf van de Volkskrant langs en die maakt enkele mooie foto's, aansluitend loop ik een stukje. De rest van de dag heb ik geen verplichtingen en ik doe het lekker rustig aan.

ZATERDAG 14 APRIL

's Ochtends loop ik een half uurtje en doe een paar versnellingen. Halverwege de middag vertrek ik naar het Novotel in Rotterdam, waar om vijf uur de Technical Meeting plaatsvindt. Tijdens die technische bijeenkomst worden enkele belangrijke zaken uitgelegd, het tijdschema toegelicht en de laatste weersvoorspellingen verteld. De temperatuur ziet er goed uit, maar de wind zal waarschijnlijk iets te stevig zijn. Aan de hand van de windverwachting bespreek ik samen met trainer Gerard van Lent, bondscoach Gerard Nijboer en mijn hazen ons plan. We willen met de stukken wind mee wat winst proberen te pakken, zodat we met de moeilijke stukken wind tegen niet te ver achter op het schema raken. Omdat het stuk van 20 naar 30 kilometer tegen de wind in zal zijn en ook nog over de Erasmusbrug, is het belangrijk om tijdens de eerste 20 kilometer wat tijd te winnen ten opzichte van het schema. Verder spreken we af dat Patrick Stitzinger het eerste deel het tempo zal bepalen.

ZONDAG 15 APRIL

Mijn mobiel heb ik gisteren een paar uur in de oplader gehad, maar er is waarschijnlijk wat misgegaan. Toen ik gistermiddag in Rotterdam aankwam, was de batterij al bijna leeg en 's avonds had ik hem maar op 'stil' gezet om genoeg energie over te houden om mij vanochtend te wekken. Schijnbaar is hij toch uitgevallen en ik schrik om 06.50 uur wakker. Ik had om 06.10 uur op willen staan, zodat ik voldoende tijd zou hebben om een stukje te lopen, mijn bidons klaar te maken en in te leveren en vervolgens te ontbijten. Nu moet ik die dingen wat gehaaster doen, maar heb uiteindelijk toch om 07.30 uur een klein stukje gelopen, mijn gevulde bidons ingeleverd en mijn ontbijt binnen. Een uurtje later moeten we in de lobby van het hotel verzamelen en rijden we met drie bussen onder politiebegeleiding naar het WTC, vlak bij de start op de Coolsingel. Daar hebben we ruim de tijd om wat te relaxen en een kleine warming-up te doen. Een half uur voor de start vertrekken we gezamenlijk met alle geïnviteerde atleten naar het startgebied, daar kunnen we nog wat korte stukjes op en neer lopen en vooraan bij de start aansluiten.
Koentv De wedstrijd verloopt geheel volgens plan tot 35 kilometer. Daar stapt mijn laatste haas uit en kom ik alleen te lopen. Van 37 tot 39 kilometer is nog een lastig stuk en daar verlies ik behoorlijk wat tijd tegen de wind in. Daarna kan ik het ritme niet goed meer oppakken en de verloren tijd niet meer goedmaken. Ik finish in 2.10.35. Dat is 35 seconden boven de olympische limiet, maar wél een mooi nieuw persoonlijk record.
Wanneer ik om half zeven thuis kom sluit ik meteen mijn mobiel aan op de oplader. Ik heb acht nieuwe berichten en vijf gemiste oproepen. Leuk om te lezen hoe mensen met mij meegeleefd hebben en me voor de tv hebben aangemoedigd. Mijn neefje Stijn staat er graag bij te schreeuwen, zie ik op de foto's die ik van mijn schoonzus ontvang!
Mijn broer en schoonzus hebben wel eens visite gehad terwijl de marathon op tv was, maar dat doen ze maar niet meer. Er is schijnbaar geen woord tussen te krijgen als Stijn mij op televisie ziet. En ik zie er al een tweede druktemaker naast staan, dus dat wordt nog wat!

MAANDAG 16 APRIL

Echt uitslapen lukt nog niet vanochtend, maar ik word wel relaxed wakker. Ik heb namelijk geen verplichtingen vandaag en ik besluit om met mijn moeder enkele babyspulletjes te kopen. Dit duurt uiteindelijk nogal lang en ik moet geregeld even gaan zitten. Echt heel veel spierpijn heb ik niet, maar van het rondslenteren word ik wel moe. Trap op is ook geen probleem, trap af gaat wel een beetje moeizaam. Uiteindelijk zijn we pas aan het einde van de middag terug en heb ik nog even de tijd om op internet te kijken hoe de marathon in Boston verloopt. Jammer dat Michel Butter evenmin kan voldoen aan de olympische limiet.
's Avonds ga ik bij mijn oudere broer langs, want mijn neefje Stijn heeft me ontzettend gemist en het is een traditie dat we samen op zolder gaan slapen. Eerst gaan Joost en ik nog bij onze jongere broer Rik langs, die jarig is geweest. We maken het gezellig, we hebben een leuke avond. Als we bij Joost thuis aankomen, slaapt iedereen al en dat besluiten wij dan ook maar te gaan doen. Joost naast zijn vriendin en ik naast mijn vriend Stijn.

DINSDAG 17 APRIL

's Ochtends breng ik samen met zijn moeder Stijn naar school en later pas ik even op mijn andere neefje, Gijs. We gaan ook uitgebreid babyspulletjes 'shoppen' op de zolder van mijn broer en schoonzus, want zij houden het na twee jongens voor gezien.
's Middags ga ik met twee volle tassen en een doos terug naar Cothen. En nu moet ik het allemaal maar weer in mijn koffers zien te krijgen, want donderdag vertrek ik weer naar Kenia.
's Avonds hoor ik definitief dat de Olympische Spelen in Londen er niet inzitten voor mij en voor de andere kandidaten op de marathon, Miranda en Michel.
Florence en ik gaan ons nu concentreren op de geboorte van ons kind. Ik zal over een week of twee de training weer proberen op te pakken en dan ergens in juni enkele wedstrijden in Nederland lopen.